GUILLAUME DE LOUVENCOURT
Hrabia Guillaume de Louvencourt, absolwent szkoły aktorskiej Cours Simon i École Supérieure du Spectacle w Paryżu, jest aktorem, reżyserem, pedagogiem teatralnym oraz lektorem audiobooków. Jest również twórcą innowacyjnych metod pracy teatralnej, w tym metody Coda-Mot, wspierającej osoby autystyczne.
Od wielu lat aktywnie angażuje się w rozwój relacji francusko-polskich. Jest członkiem stowarzyszeń Deux-Sèvres-Pologne i Souvenir de la 1ère Division Blindée Polonaise, a w Polsce wspiera działalność kulturalną, społeczną i charytatywną. Jest patronem stowarzyszenia Pierwsza Szansa z Lublina oraz grupy teatralnej De Oriunde z Krakowa.
Szczególne miejsce w jego działalności zajmuje pamięć o żołnierzach 1. Polskiej Dywizji Pancernej generała Stanisława Maczka, z którą związany był jego wuj. Guillaume de Louvencourt wspiera inicjatywy upamiętniające ich historię, odwiedza polskie szkoły i uczestniczy w wydarzeniach poświęconych polsko-francuskiej pamięci historycznej.
Jego związki z Polską, zakorzenione w historii rodzinnej, przerodziły się w wieloletnią przyjaźń i zaangażowanie na rzecz Polski oraz współpracy polsko-francuskiej.
GUILLAUME DE LOUVENCOURT
Le comte Guillaume de Louvencourt, diplômé du Cours Simon et de l’École Supérieure du Spectacle à Paris, est comédien, metteur en scène, pédagogue et lecteur de livres audio. Il est également à l’origine de méthodes théâtrales innovantes, notamment la méthode Coda-Mot, destinée à faciliter l’accès à la pratique théâtrale aux personnes autistes.
Depuis de nombreuses années, il œuvre activement au développement des relations franco-polonaises. Il est membre des associations Deux-Sèvres-Pologne et Souvenir de la 1ère Division Blindée Polonaise. En Pologne, il soutient des initiatives culturelles, sociales et caritatives et est notamment le parrain de l’association Pierwsza Szansa de Lublin et du groupe théâtral De Oriunde de Cracovie.
La mémoire des soldats de la 1ère Division Blindée polonaise du général Stanislas Maczek occupe une place particulière dans son engagement. Son oncle ayant servi au sein de cette division, Guillaume de Louvencourt contribue activement à préserver leur mémoire et participe à de nombreuses initiatives en leur hommage.
Ses liens avec la Pologne, profondément enracinés dans son histoire familiale, sont devenus au fil des années une véritable amitié et un engagement personnel en faveur de la Pologne et de la coopération franco-polonaise.
„Potomkowie rodu Poniatowskich w fotografiach”
."Les descendants de la famille Poniatowski à travers les photographies"
Książę André Poniatowski
Książę André Poniatowski był pradziadkiem Guillaume’a de Louvencourt. Po zakończeniu kariery wojskowej i sukcesach jeździeckich poświęcił się działalności gospodarczej. Swoją aktywność rozwijał m.in. w Rosji, Afryce Południowej i Stanach Zjednoczonych, gdzie wraz z amerykańskimi finansistami współtworzył Sierra Railway w Kalifornii. Linia ta stała się później scenerią wielu filmów, a dziś jest częścią parku historycznego Railtown 1897.
André Poniatowski był również człowiekiem blisko związanym ze światem kultury. Otaczał się artystami i pisarzami swojej epoki, a jako mecenas wspierał m.in. kompozytora Claude’a Debussy’ego. Założył także francusko-amerykańskie czasopismo poświęcone literaturze i sztuce.
Wraz z żoną Elisabeth miał czterech synów. Jednym z nich był André Poniatowski, dziadek Guillaume’a de Louvencourt.
Na fotografiach: książę Louis Napoléon wraz z dziadkiem Guillaume’a de Louvencourt, André Poniatowskim, na rodzinnym terenie łowieckim Le Mont-Banny w Mont-Notre-Dame.
Archiwum: krótki film z André Poniatowskim.
Prince André Poniatowski
Le prince André Poniatowski était l’arrière-grand-père de Guillaume de Louvencourt. Après une carrière militaire et de brillants succès dans le monde équestre, il se consacra aux affaires. Il développa ses activités notamment en Russie, en Afrique du Sud et aux États-Unis, où il participa, avec des financiers américains, à la création de la Sierra Railway en Californie. Cette ligne ferroviaire devint par la suite le décor de nombreux films et fait aujourd’hui partie du parc historique Railtown 1897.
André Poniatowski était également très proche du monde artistique et littéraire de son époque. Il côtoya de nombreux écrivains et artistes et fut notamment le mécène du compositeur Claude Debussy. Il fonda également une revue franco-américaine consacrée à la littérature et aux arts, destinée à faire connaître les artistes français aux États-Unis et à favoriser les échanges culturels entre les deux pays.
Avec son épouse Elisabeth, il eut quatre fils. L’un d’eux, André Poniatowski, fut le grand-père de Guillaume de Louvencourt.
Sur les photographies : le prince Louis Napoléon aux côtés du grand-père de Guillaume de Louvencourt, André Poniatowski, sur l’ancien domaine de chasse familial du Mont-Banny, à Mont-Notre-Dame.
Archives : court film consacré à André Poniatowski.
Książę Marie-André Poniatowski
Książę Marie-André Poniatowski, wuj Guillaume’a de Louvencourt, zgłosił się na ochotnika do 1. Polskiej Dywizji Pancernej generała Stanisława Maczka podczas II wojny światowej. Służył jako dowódca czołgu w stopniu podporucznika. Mimo arystokratycznego pochodzenia nie oczekiwał od swoich żołnierzy żadnego specjalnego traktowania i był ceniony za swoją prostotę oraz koleżeństwo.
Poległ 22 stycznia 1945 roku w czasie walk z wojskami niemieckimi w rejonie Sint Philipsland w Holandii. Weteran 1. Dywizji Pancernej, Sylwester Bardziński, wspominał go podczas obchodów 65. rocznicy wyzwolenia Normandii w 2009 roku:
„Porucznik książę Marie-André Poniatowski wykazywał się zawsze swoją prostotą i koleżeństwem wśród żołnierzy.”
Początkowo został pochowany w Merksplas w Belgii. Później jego szczątki przeniesiono do Francji, gdzie spoczął w grobie rodzinnym na cmentarzu katolickim w Mont-Notre-Dame, w departamencie Aisne.
20 marca 2008 roku odsłonięto kamień pamiątkowy poświęcony żołnierzom poległym podczas niemieckiego ataku w nocy z 22 na 23 stycznia 1945 roku. Wśród upamiętnionych znajduje się również książę Marie-André Poniatowski.
Prince Marie-André Poniatowski
Le prince Marie-André Poniatowski, oncle de Guillaume de Louvencourt, s’engagea volontairement dans la 1ʳᵉ Division Blindée polonaise du général Stanislas Maczek pendant la Seconde Guerre mondiale. Il servit comme commandant de char, avec le grade de sous-lieutenant. Malgré son origine aristocratique, il ne souhaitait bénéficier d’aucun traitement particulier et était apprécié de ses hommes pour sa simplicité et sa camaraderie.
Il tomba au combat le 22 janvier 1945, lors des affrontements avec les forces allemandes, dans la région de Sint Philipsland, aux Pays-Bas.
Le vétéran Sylwester Bardziński, lors des cérémonies du 65ᵉ anniversaire de la libération de la Normandie, qui se tinrent en 2009 au cimetière militaire polonais de Grainville-Langannerie, en France, évoqua ainsi le prince Poniatowski :
« Le lieutenant, le prince Marie-André Poniatowski, se distinguait toujours par sa simplicité et sa camaraderie envers les soldats. »
Le prince Poniatowski fut d’abord inhumé à Merksplas, en Belgique. Ses restes furent ensuite transférés en France, où il repose auprès de sa famille, au cimetière catholique de Mont-Notre-Dame, dans le département de l’Aisne.
Le 20 mars 2008, une pierre commémorative fut inaugurée en hommage aux soldats tombés lors de l’attaque allemande dans la nuit du 22 au 23 janvier 1945. Le prince Marie-André Poniatowski figure parmi les soldats qui y sont commémorés.
Książę Józef Poniatowski
Józef Michał Poniatowski (1816–1873), książę Poniatowski di Monterotondo, był polskim kompozytorem, śpiewakiem-tenorem, dyplomatą i politykiem. Urodzony w Rzymie, kształcił się we Florencji i poświęcił się muzyce, komponując liczne opery wystawiane we Włoszech, Francji i Anglii. W 1848 roku został ministrem pełnomocnym Toskanii w Paryżu, a następnie pełnił funkcje dyplomatyczne również w Londynie i Brukseli. Po uzyskaniu obywatelstwa francuskiego został w 1854 roku mianowany przez Napoleona III senatorem Cesarstwa Francuskiego.
Po upadku Napoleona III osiadł w Anglii. Jego ostatnia opera, „Gelmina”, została wystawiona w londyńskim Covent Garden w 1872 roku. Zmarł w Londynie 3 lipca 1873 roku i został pochowany w Chislehurst.
Prince Józef Poniatowski
Józef Michał Poniatowski (1816–1873), prince Poniatowski di Monterotondo, était un compositeur polonais, chanteur ténor, diplomate et homme politique. Né à Rome, il fit ses études à Florence et se consacra à la musique, composant de nombreux opéras représentés en Italie, en France et en Angleterre.
En 1848, il fut nommé ministre plénipotentiaire de Toscane à Paris, puis exerça également des fonctions diplomatiques à Londres et à Bruxelles. Après avoir obtenu la nationalité française, il fut nommé en 1854 sénateur de l’Empire français par Napoléon III.
Après la chute de Napoléon III, il s’installa en Angleterre. Son dernier opéra, Gelmina, fut représenté au Covent Garden de Londres en 1872. Il mourut à Londres le 3 juillet 1873 et fut inhumé à Chislehurst.
Elena Poniatowska
Elena Poniatowska Amor (ur. 1932 w Paryżu) jest wybitną meksykańską pisarką i dziennikarką polskiego pochodzenia, wywodzącą się z rodu Poniatowskich.
W 1942 roku wraz z rodziną osiedliła się w Meksyku. Od lat 50. XX wieku związana jest z dziennikarstwem i literaturą. Jest autorką licznych powieści, reportaży i esejów, a jej twórczość często poświęcona jest historii i problemom społecznym Meksyku.
W 2013 roku otrzymała Nagrodę Cervantesa, jedno z najważniejszych wyróżnień literackich w świecie hiszpańskojęzycznym. Jest jedną z najbardziej znanych przedstawicielek meksykańskiej gałęzi rodu Poniatowskich.
Elena Poniatowska
Elena Poniatowska Amor (née à Paris en 1932) est une éminente écrivaine et journaliste mexicaine d’origine polonaise, issue de la famille Poniatowski.
En 1942, elle s’installa au Mexique avec sa famille. À partir des années 1950, elle se consacra au journalisme et à la littérature. Elle est l’auteure de nombreux romans, reportages et essais, dont l’œuvre aborde notamment l’histoire et les grandes questions sociales du Mexique.
En 2013, elle reçut le prix Cervantes, l’une des plus prestigieuses distinctions littéraires du monde hispanophone. Elle est aujourd’hui l’une des représentantes les plus célèbres de la branche mexicaine de la famille Poniatowski
